20081226
20081111
Mendi kateak (III)
"Ilargian zehar agertzen dira. Mendi katerik harrigarriena, Apeninoek formatua da (650 kilometrotako luzera du). Eurien itsasoaren ertz batetan aurkitzen da, eta mendi garaienek 5500 metrotako goiera dute. Ilargiaren hegoaldean aurkitzen diren Doerfel mendiak 7500 metrotako goieretara iristen dira.
Mendi kate hauek, oso maldatsuak dira normalki erosio ekintza ezaren ondorioz.
Ilargiko mendien goierak, mendi horiek sortzen dituzten itzalen neurketa bidez lortu dira."
"lurra eta ilargia eguzki sisteman", Ximon Goia (Elkar - aek)
Kratereak (I) 101, 102. orrialdeak
Itsasoak (II) 102, 103. orrialdeak
Mendi kateak (III) 103, 104. orrialdeak
jarraitu irakurtzen...
Mendi kate hauek, oso maldatsuak dira normalki erosio ekintza ezaren ondorioz.
Ilargiko mendien goierak, mendi horiek sortzen dituzten itzalen neurketa bidez lortu dira."
"lurra eta ilargia eguzki sisteman", Ximon Goia (Elkar - aek)
Kratereak (I) 101, 102. orrialdeak
Itsasoak (II) 102, 103. orrialdeak
Mendi kateak (III) 103, 104. orrialdeak
20081110
Itsasoak (II)
"Izen hau arraroa gerta daiteke urik ez dagoen leku batetan. Betidanik ziren ezagutuak zona ilun hauek, baina Galileo izan zen lehenengo aldiz teleskopio baten bidez zona horiek handituta ikusteko modua izan zuena. Lautada ilunak bezala agertzen ziren begi bistarentzat, eta itsasoak zirela pentsatu zuten. Era horretan Heveliusek (1654. urtean) lautada ilunago horiek izendatzean, "itsaso" deitura eman zien, eta deitura horrekin iritsi dira gaurdaino.
Gaur egun, eta egin diren bidaia espazialei esker dakigunarekin, "itsaso" horiek laba basaltiko solidoz estalitako lautada handiak direla esan dezakegu.
Itsaso hauek nola formatu ziren honela esplika daiteke: barnetik kanporatu zen labak, meteorioek aurrez irekitako arroak bete zituen. Laba horren kanporaketa ez zen kolpetik eman, 1000 milioi urtetan zehar baizik.
Gizonak egin dituen bidaietan, itsaso hauetakoetan lurperatu da.
Itsaso ezagunenetako batzu hauek dira: Baretasunaren itsasoa (Mare Serenitatis), Trankiltasunaren itsasoa (Mare Tranquillitatis) eta Eurien itsasoa (Mare Imbrium).
Itsaso gehienek forma zirkularra dute. Batzu txikiak dira (Mare Crisium: 320 kilometrotako diametroa), eta beste batzuek izugarrizko diametroa dute (adibidez Mare Procellarum)."
jarraitu irakurtzen...
Gaur egun, eta egin diren bidaia espazialei esker dakigunarekin, "itsaso" horiek laba basaltiko solidoz estalitako lautada handiak direla esan dezakegu.
Itsaso hauek nola formatu ziren honela esplika daiteke: barnetik kanporatu zen labak, meteorioek aurrez irekitako arroak bete zituen. Laba horren kanporaketa ez zen kolpetik eman, 1000 milioi urtetan zehar baizik.
Gizonak egin dituen bidaietan, itsaso hauetakoetan lurperatu da.
Itsaso ezagunenetako batzu hauek dira: Baretasunaren itsasoa (Mare Serenitatis), Trankiltasunaren itsasoa (Mare Tranquillitatis) eta Eurien itsasoa (Mare Imbrium).
Itsaso gehienek forma zirkularra dute. Batzu txikiak dira (Mare Crisium: 320 kilometrotako diametroa), eta beste batzuek izugarrizko diametroa dute (adibidez Mare Procellarum)."
20081108
Kratereak (I)
"Hauek dira gehien agertzen diren formazioak. Guztia estaltzen dute, eta 40 edo 50 milioi inguru daude. Hauetako batzuren neurriak oso handiak dira.
Oso kratere txikiak ere ugariak dira, eta hauen artean batzuek dezimetro batzuren diametroa besterik ez dute. Lehen esan dugun bezala, badirudi meteoritoek zoruaren aurka emandako txokeak izan direla kratere hauen jatorria. Hipotesi honen alde erabiltzen diren argudio batzu hauek dira:
a) Kratereen zorua inguruko lurrak baino sakontasun handiagoan aurkitzen dela. Zulatze lan bat egin dela dirudi.
b) Kratere handien inguruan beste kratere txikiagoak aurkitzen dira, eta hauek meteoritoek zoruaren aurka txokatzean projektatu dituzten harri pusketak eginak direla.
c) Meteoritoek dakarten energia zinetiko handia, nahikoa dela kratere horiek formatzeko, eta aldi berean, txokean askatzen den energiak, meteorito gehienen ebaporaketa edo desintegrazioa produzitzen duela berehala.
Ez dugu ahaztu behar, eguratsik ez duenez gero, bertara meteorito nahiko handiak irits daitezkeela abiadura handiz eta Lurrean meteoritoek sortutako kratere gutxiago baldin badago, Lurrak eguratsa edukitzean dagoela arrazoia.
d) Azalean agertzen diren bretxak, regolitoaren puskaz osaturik daudela, zati hauek elkarren artean kolatuta eta erantsita daudelarik. Regolitoaren zatiak, metamorfosi prozesua jasanda aurkitzen dira, eta guzti hau meteoritoen txoke bidez bakarrik lor dezakete.
Meteoritoen teoria honen arabera, kratere guztiak ez dira garai berean formatuak, eta jeneralki, kratere berrienak (azkenik formatu direnak) sakonagoak eta pareta maldatsuagodunak dira.
Aipatu beharra dago, badela beste teoria bat kratere hauen jatorria esplikatzeko; teoria honek dioenez, aintzinan egon zen aktibitate bolkanikoaren ondorio omen dira kratereak. Edozein modutan ere, nahiko baztertua dago teoria hau."
jarraitu irakurtzen...
Oso kratere txikiak ere ugariak dira, eta hauen artean batzuek dezimetro batzuren diametroa besterik ez dute. Lehen esan dugun bezala, badirudi meteoritoek zoruaren aurka emandako txokeak izan direla kratere hauen jatorria. Hipotesi honen alde erabiltzen diren argudio batzu hauek dira:
a) Kratereen zorua inguruko lurrak baino sakontasun handiagoan aurkitzen dela. Zulatze lan bat egin dela dirudi.
b) Kratere handien inguruan beste kratere txikiagoak aurkitzen dira, eta hauek meteoritoek zoruaren aurka txokatzean projektatu dituzten harri pusketak eginak direla.
c) Meteoritoek dakarten energia zinetiko handia, nahikoa dela kratere horiek formatzeko, eta aldi berean, txokean askatzen den energiak, meteorito gehienen ebaporaketa edo desintegrazioa produzitzen duela berehala.
Ez dugu ahaztu behar, eguratsik ez duenez gero, bertara meteorito nahiko handiak irits daitezkeela abiadura handiz eta Lurrean meteoritoek sortutako kratere gutxiago baldin badago, Lurrak eguratsa edukitzean dagoela arrazoia.
d) Azalean agertzen diren bretxak, regolitoaren puskaz osaturik daudela, zati hauek elkarren artean kolatuta eta erantsita daudelarik. Regolitoaren zatiak, metamorfosi prozesua jasanda aurkitzen dira, eta guzti hau meteoritoen txoke bidez bakarrik lor dezakete.
Meteoritoen teoria honen arabera, kratere guztiak ez dira garai berean formatuak, eta jeneralki, kratere berrienak (azkenik formatu direnak) sakonagoak eta pareta maldatsuagodunak dira.
Aipatu beharra dago, badela beste teoria bat kratere hauen jatorria esplikatzeko; teoria honek dioenez, aintzinan egon zen aktibitate bolkanikoaren ondorio omen dira kratereak. Edozein modutan ere, nahiko baztertua dago teoria hau."
20080930
Jolas garaian
Bekain altxatuekin forma hartu eztuten galdera lausoak marrazten dizkiozunean urteen lekuko herdoilak bakarrik emango dizkizun erantzunak baino eztitu topatzen zuretzat.
Garai batean haurra izan zela kontatu diote, baina txirrinaren egunerokoak eragindako amnesiak eztio jada zure egonezinaren arrazoia ulertzen uzten.
Ez ezazu errukirik izan berarekin, eta jolas garaira irtetean bekainak zimurtu, helduen ergelkeri horiei arretarik ipiniko eztiezula aditzera emanez.
jarraitu irakurtzen...
Garai batean haurra izan zela kontatu diote, baina txirrinaren egunerokoak eragindako amnesiak eztio jada zure egonezinaren arrazoia ulertzen uzten.
Ez ezazu errukirik izan berarekin, eta jolas garaira irtetean bekainak zimurtu, helduen ergelkeri horiei arretarik ipiniko eztiezula aditzera emanez.
20080706
Instante
"En la esquina de una noche sin velas te amé un instante..."
"… y vagabunda, huerfana de tí y herida en pena..."
en penumbra, mientras barro las cenizas de los rastros de mi alma yo construyo los castillos donde habita mi esperanza, moradora de deseos que me obligan a seguir. Sin tu lumbre, mi calor, deslizaré por la nada los abonos de mi tierra hasta encontrar la semilla que germine sin tu luz. Y volverá así a mí mi alma, ahora tan lejos de aquí, cada noche a este regazo justo antes de dormir.
jarraitu irakurtzen...
"… y vagabunda, huerfana de tí y herida en pena..."
en penumbra, mientras barro las cenizas de los rastros de mi alma yo construyo los castillos donde habita mi esperanza, moradora de deseos que me obligan a seguir. Sin tu lumbre, mi calor, deslizaré por la nada los abonos de mi tierra hasta encontrar la semilla que germine sin tu luz. Y volverá así a mí mi alma, ahora tan lejos de aquí, cada noche a este regazo justo antes de dormir.
Su itotan
Hiri suntsitu batean adreilu beltzak dira
paradisu ezberdin baten berriemaile
eraikinen metalazko zutabe oker eta eroriak
beso puskatuetan altxata
izandakoaren garraikur
Ez iezadazula esan zer den ikusten ari naizena
Algarak, harridurazko algarak
dariote ene masailei baina
inguruko kearen hautsak ahoa ixtera behartzen nau
Negarra eta itxaropena ditut barruan lehertzen
jarraitu irakurtzen...
paradisu ezberdin baten berriemaile
eraikinen metalazko zutabe oker eta eroriak
beso puskatuetan altxata
izandakoaren garraikur
Ez iezadazula esan zer den ikusten ari naizena
Algarak, harridurazko algarak
dariote ene masailei baina
inguruko kearen hautsak ahoa ixtera behartzen nau
Negarra eta itxaropena ditut barruan lehertzen
20080609
Minuri o la ausencia contenida
Yukie respiraba despierta tumbada en su cama. La noche, generosa de un viento de verano empujaba sus aires hacia el dormitorio donde ella, desnuda, recibía su brisa con ojos de dócil criatura esperando a Minuri.
Dentro hacía calor y su largo cabello negro de estirpe oriental, se enredaba en sus altivos pechos pegándose en lo blanco de sus formas de geisha mientras las sábanas, pegadas a su piel se desprendían por su cuerpo en sutiles cadencias de ociosa dejadez.
Yaciendo sola esperando a Minuri empezó a imaginar formas de Kanji, lineas negras de extensiones rotas que cruzaban sus muslos para rozar el vello del oasis de su pubis que en un alarde de trompetas porosas empezaba a crecer pidiendo a Minuri que no llegaba, más.
Sus ojos rasgados, ahora cerrados, exhalaban las ganas contenidas que su cuerpo mitigaba tocándose con la almohada cuando la ciudad de Osaka, que hasta entonces dormía empezó a despertar escuchando el roce de caricias que escapaban de su cuarto.
Las luces de mesilla de modo intermitente fueron alumbrando edificios inundados de habitantes que miraban a Yukie escondidos en sus casas. Tras cortinas y persianas contemplaban a Yukie y anhelaban en secreto fantasías en su cama cuando al verla, abriendo sus piernas para dejar al descubierto aquellos labios, humedales de erecciones e inchazones recorrieron la avenida.
Las manos de Yukie andaban las calles de sus muslos apretados y por la longitud de sus piernas avanzaba el tráfico nocturno que al combustir eléctrico terminaba estirándos en los dedos de sus pies. Los dedos de sus manos, alcanzando la cara oculta de la luna de sus piernas se mojaron de emociones con olor a sushi fresco y el del medio, el corazón, bailó a ritmo de Taikos, entrando y saliendo, entrando y saliendo, al son de geminos que cantaba su garganta.
Entonces, abrío los ojos para contemplarse. Su cuerpo en ‘M’ moviéndose sola esperando a Minuri y sus dedos, ahora como galanes que enloquecen, jugaban en su lengua inundada en saliva provocando más abajo nuevos gemidos de intimidad latente.
Al mirarse, vio a lo lejos a Kiyoshi, un artista cosmopolita que en penumbra la pintaba con colores terciopelo y ella siendo musa traidora cambió de postura y con sonrisa lasciva lo invitó a esculpirla. Se tocaron, se tocaron con las palmas de las manos undiéndose en sus carnes, en pezones alineados que giraban en pantone y extendieron en abrazos una arcilla desterrada derritiendose en la espalda.
En un giro de cintura tropezó con Alcachone, mafioso italiano allí extraditado famoso en Osaka por sus dimensiones y Yukie, en actitud occidental hizo esfumarse a Kiyoshi queriendo tomar medidas. Alcachone era grande y lo hicieron por detrás y por delante, en cuclillas y al revés, en bruscos movimientos que violaron su vagina y cuando todos pensaron que estaba ya extasiada fijó la vista en Megumi, su vecina reportera que en el pasillo esperaba. Anudando sus rodillas se besaron con sus labios en relieve y con las yemas enredadas supieron de sus curvas en las curvas de la otra suspirando los finales de una noche de verano.
La ciudad al ver carta de ajuste en el balcón de Yukie volvió a dormir cerrando puertas y ventanas y Yukie, descansada en su cama, siguió allí esperando a Minuri.
jarraitu irakurtzen...
Dentro hacía calor y su largo cabello negro de estirpe oriental, se enredaba en sus altivos pechos pegándose en lo blanco de sus formas de geisha mientras las sábanas, pegadas a su piel se desprendían por su cuerpo en sutiles cadencias de ociosa dejadez.
Yaciendo sola esperando a Minuri empezó a imaginar formas de Kanji, lineas negras de extensiones rotas que cruzaban sus muslos para rozar el vello del oasis de su pubis que en un alarde de trompetas porosas empezaba a crecer pidiendo a Minuri que no llegaba, más.
Sus ojos rasgados, ahora cerrados, exhalaban las ganas contenidas que su cuerpo mitigaba tocándose con la almohada cuando la ciudad de Osaka, que hasta entonces dormía empezó a despertar escuchando el roce de caricias que escapaban de su cuarto.
Las luces de mesilla de modo intermitente fueron alumbrando edificios inundados de habitantes que miraban a Yukie escondidos en sus casas. Tras cortinas y persianas contemplaban a Yukie y anhelaban en secreto fantasías en su cama cuando al verla, abriendo sus piernas para dejar al descubierto aquellos labios, humedales de erecciones e inchazones recorrieron la avenida.
Las manos de Yukie andaban las calles de sus muslos apretados y por la longitud de sus piernas avanzaba el tráfico nocturno que al combustir eléctrico terminaba estirándos en los dedos de sus pies. Los dedos de sus manos, alcanzando la cara oculta de la luna de sus piernas se mojaron de emociones con olor a sushi fresco y el del medio, el corazón, bailó a ritmo de Taikos, entrando y saliendo, entrando y saliendo, al son de geminos que cantaba su garganta.
Entonces, abrío los ojos para contemplarse. Su cuerpo en ‘M’ moviéndose sola esperando a Minuri y sus dedos, ahora como galanes que enloquecen, jugaban en su lengua inundada en saliva provocando más abajo nuevos gemidos de intimidad latente.
Al mirarse, vio a lo lejos a Kiyoshi, un artista cosmopolita que en penumbra la pintaba con colores terciopelo y ella siendo musa traidora cambió de postura y con sonrisa lasciva lo invitó a esculpirla. Se tocaron, se tocaron con las palmas de las manos undiéndose en sus carnes, en pezones alineados que giraban en pantone y extendieron en abrazos una arcilla desterrada derritiendose en la espalda.
En un giro de cintura tropezó con Alcachone, mafioso italiano allí extraditado famoso en Osaka por sus dimensiones y Yukie, en actitud occidental hizo esfumarse a Kiyoshi queriendo tomar medidas. Alcachone era grande y lo hicieron por detrás y por delante, en cuclillas y al revés, en bruscos movimientos que violaron su vagina y cuando todos pensaron que estaba ya extasiada fijó la vista en Megumi, su vecina reportera que en el pasillo esperaba. Anudando sus rodillas se besaron con sus labios en relieve y con las yemas enredadas supieron de sus curvas en las curvas de la otra suspirando los finales de una noche de verano.
La ciudad al ver carta de ajuste en el balcón de Yukie volvió a dormir cerrando puertas y ventanas y Yukie, descansada en su cama, siguió allí esperando a Minuri.

